My Music Projects

Dit is 'n blêrrie skande dat so min mense die Waka Waka Rock-fees
laasnaweek in Ladismith bygewoon het. Die fees het nie net gesorg vir
die beste line-up van die jaar nie, maar ook vir 'n 32vkm kampie voor
die verhoog, afgespan met danger tape en bewaak deur 'n mooi man met
gekruisde arms wie Vrydag soos 'n cowboy aangetrek het en Saterdag
soos 'n amateur tennisspeler.

Die danger tape het net gehou totdat Fokofpolisiekar opgekom het.

Mama Dora, die organiseerder van die fees en eienaar van die olyfboord
waarin vele nuwe romanse laasnaweek aangeknoop is, vertel dat tydens
laasjaar se fees 'n cheesevan die feesgronde binnegerry het die
oomblik toe Fokofpolisiekar "fokof polisiekar" sing. Dinge het
gebreek. Daarom het sy hierdie jaar die polisie die feesgronde
verbied. Daar was wel twee undercover cops met rooi T-hemde, maar
hulle was te jonk om geharde Rock-aanhangers optraende te gee. Manne
met puisies arresteer nie manne met baarde nie.

Mama Dora se dogter Amerika vertel dat sy 'n aantal plakkate in die
dorp opgemerk het waarop iemand 'Fokofpolisiekar' doodgekrap het.
Ladismith is 'n Christendorp in die Klein-Karoo, en Fokofpolisiekar is
deur die bank verblyf op die dorp verbied. Nietemin, dit was Ladismith
se christendogters wat die verhoog besaai het met bra's en
onderbroekies en dit was Ladismith se christenseuns wat met
duiwelstekens antwoord gegee het op die gebare van Francois van Coke
se mank handjie. En daar was genoeg van hulle sodat baskitaarspeler
Wynand Myburgh 'n halwe agteroorbollemakiesie in die gehoor in kon
doen. Daar het hy op sy rug gelê en kitaar speel terwyl koppe en hande
met parastaltiese bewegings hom vir die verhoog teruggevoer het.

Ongelooflik.

Net so ongelooflik was die alien abduction wat Saterdagmiddag
plaasgevind het. Dit was windstil en warm. Rock-geesdriftiges en ander
verligtes het in groepies aan tafels gesit en die plaaslike Towerkop
Chenin Blanc drink toe een van die houttafels skielik vyf meter in die
lug in vlieg, met 'n vrou daaraan vas. Was dit nie vir die tafel nie,
sou die abduction suksesvol wees. Toe ek die getraumatiseerde vrou 'n
paar uur later agter die kroeg opspoor was sy nog steeds te
verboggereerd om haar naam aan die media bekend te maak.

Volgens Philip Botha, 'n hippie agterkleinkind van Generaal Louis
Botha, was dit nie 'n alien abduction nie, maar 'n twirly-wirly. "Ek
het saam met die kinders in die cuddle-puddle gespeel en hulle het
gesê 'let's make a twirly-wirly, let's make a twirly-wirly.' Toe begin
ons die water roer en toe gebeur dit. Toe gee die universe antwoord."

Chris Boshoff, 'n ingeneur met 'n baard, glo ook nie dat dit 'n alien
abduction was nie. "Dit was ongetwyfeld 'n dwarrelwind. Ek het gesien
hoe 'n staaltafel vyftig meter in die lug opskiet en op die kragdrade
te lande kom. Dit was net sparks en kak. Ek is bly niemand is beseer
nie."

Twee mense het hulle gesogte MK89 kepse verloor.

Alien abduction of nie, die fenomeen het wel die nodige voorbrand
gedoen vir 'n bo-natuurlike Saterdagaand. (Niemand kan onthou wat
Vrydagaand gebeur het nie, behalwe dat Blk Jks briljant was.)

Die Jakkie Louw Band het die aand afgeskop. Mense kan sê wat hulle
wil, en hulle doen, maar daar is niemand soos Jakkie Louw om bietjie
die litte los te kry nie. Na sy optrede was dit al koel genoeg dat
mens hom sy biker jacket kon vergewe, maar 'n man in die kroeg het nie
dieselfde gevoel oor sy donkerbril nie: "Jakkie, haal af jou brille,
die son skyn nie meer nie."
"Die son skyn uit my hol uit. Period."
"My point, exactly," het die man in sy bierglas teruggefluister.

Tussen die verhoog en die kroeg was daar twee skape op spit, en tussen
die optredes was daar die kroeg. Hier het ek die legendariese Gert
Vlok Nel aangetref. Oppad af het Die Brixton Moord en Roof Orkes hom
in Beaufort-Wes opgetel.
"Soos mens 'n verkoue optel," het een van hulle gegiggel.
Nel is 'n groot sagge-aarde man in 'n T-hemp sonder moue. Hy wek
deernis in selfs die gehardste van bebaardes, maar ook respek, want hy
kan meer tequila as enige iemand duskant Mexico drink.
Ek het hom gevra wat hy van fokofpolisiekar se optrede gedink het.
"Ja, hulle is vir my 'n gospel band; hulle sing altyd oor die Here."

Goue seuns van christendorp Stellenbosch Akkedis het intussen
grootgeword en verder gesorg vir lekker littelosmaak musiek, maar
Arrivist se angst moet nog ge-channel word. Adolessente band Flint was
ook lawaaierig. "Go back to your van and play wet-Marie" het iemand
tydens hulle optrede geskreeu. Manne met puisies arresteer nie manne
met baarde nie.

Vir die meer volwasse rockers was Acid Blues die hoogtepunt van die
aand, maar ewe professionele Brixton Moord en Roof Orkes en Rooibaardt
het ook groot aftrek geniet.

Tydens 'Goue Seun van die Klein-Karoo' Willim Welsyn se optrede het sy
kitaar se band gebreek. Hy het die stukkende deel van die band met een
van die vele deurtrekkertjies op die verhoog vervang. "Die een het
lekker bounce," het hy gesê, en die rook uit sy kitaar uitgespeel.

Daarna is die almal bed toe. Twee lewers is oorlede.

In geheel was dit 'n suksesvolle en vreedsame naweek. Behalwe vir die
alien abduction was daar net een ander insident: 'n vuisgeveg tussen
'n onmondige seun en 'n bebaarde Rock-geesgriftige oor 'n gesogte
pienk MK89 keps. Die bebaarde Rock-geesdriftige het gewen. Hy lyk goed
in pienk.
------------

Ruan Kemp 

 

 

Fokofpolisiekar

Andies Bezuidenhoud

Brixton Moord en Roof Orkes

Locals

Akkedis

The slaves